เมื่อหลายปีที่ผ่านไปหลังจากที่ฉันไปวัดพระธรรมกาย วันอาทิตย์ ต้นเดือน ฉันก็จะไปกันทั้งครอบครัวแต่ฉันก็ไปแค่ครึ่งวัน เพราะฉันคิดว่า จะต้องให้เวลาที่เหลือไปทำอย่างอื่นบ้าง ฉันเคยสงสัยว่าทำไมคนอื่นเขาอยู่กันได้อย่างไรทั้งวัน เขาไม่ต้องทำมาหากินกันเลยหรืออยู่แต่วัด ฉันไปเที่ยวหาซื้อของตามห้าง และเตรียมทำกับข้าวเย็นอีก แล้วก็นอนดูทีวี อยู่บ้าน พรุ่งนี้วันจันทร์ก็ต้องทำมาหากินอีกแล้ว ฉันก็ไปอย่างนี้ นานหลายปีเลย จนปี 2541-2542 ฉันเคยไปแค่ปีละไม่กี่ครั้ง ฉันทราบว่าวัดโดนใส่ร้ายเรื่องอัศจรรย์ตะวันแก้ว ซึ่งฉันอยู่ในเหตุการณ์วันนั้นด้วย ทำให้รู้ว่า วันนั้นเป็นความจริงที่ดวงอาทิตย์กลวงทะลุใสเป็นแก้ว หมุนรอบตัว นาน ครึ่งช.ม. แต่วันรุ่งขึ้นหนังสือพิมพ์ลงข่าวว่าวัด ว่าหลวงพ่อต่าง ๆ นานา ทำให้ฉันงงมากเลย ว่าทำไมต้องว่าด้วย เพราะพวกเราก็มีความสุขมากเลยนะ ถ้าคนไม่อยู่ในเหตุการณ์จะไม่ทราบความรู้สึกนั้นแน่เลย อธิบายอย่างไรก็นึกไม่ออกหรอก มันมีอารมณ์เข้ามาข้องเกี่ยวด้วย จากนั้น ใคร ๆ รุมว่าวัดพระธรรมกาย หนังสือพิมพ์ทุกฉบับลงเหมือน ๆ กันหมด ฉันยิ่งรักวัดพระธรรมกาย ยิ่งรักหลวงพ่อมากขึ้นกว่าเดิมอีก จากที่เคยมาวัดเดือนละ ครึ่งวัน กลายเป็นมาทุกอาทิตย์เลย เพราะนิสัยฉันนั้นโดยส่วนตัวไม่ชอบให้ใครถูกเอาเปรียบหรือโดนรังแก มันไม่ยุติธรรม ฉันไปวัดเกือบทุกวันเลย รู้ตัวอีกที ก็หลงรักวัดพระธรรมกายอย่างเต็มหัวใจ ไม่มีพื้นที่ในใจว่างไว้ให้ใครอีกแล้ว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น